Leren én werken bij De Haardstee

‘Het begon allemaal toen ik een keer met m’n moeder meeging naar een avondje van de cliëntenvereniging’, vertelt Liliana. ‘Dat is een club die activiteiten en uitjes organiseert. Ze hadden wat hulp nodig bij een bingo. En dat leek me wel wat. Maar ik was natuurlijk vooral ook benieuwd hoe het zou zijn om mijn moeder bezig te zien met de mensen over wie ze thuis altijd sprak. Ik denk dat het vonkje toen is overgesprongen. Meteen vond ik het heel leuk. Net als veel anderen bleek ook ik een vooroordeel te hebben over mensen met autisme en/of een verstandelijke beperking. Maar al snel merkte ik dat zij ook heel leuk kunnen zijn…’

Doorstromen

Liliana was op dat moment nog bezig in een héél ander vak: ze deed een kappersopleiding. ‘Daar had ik na het VMBO voor gekozen omdat ik niks anders wist én omdat ik had gehoord dat het niet zo moeilijk was’, lacht ze. ‘Maar ik vond er helemaal niks aan. Om als leerling bij een organisatie als De Haardstee aan de slag te kunnen, moest ik alleen wél een diploma op MBO-niveau 2 hebben. Haal je dat met goede cijfers dan kun je doorstromen naar de opleiding Sociaal Werk op niveau 4. Dus heb ik die kappersopleiding eerst maar afgemaakt.’

En nu zit Liliana dan voor 3 jaar in een ‘werk-leertraject’ dat volledig door De Haardstee betaald wordt. Op maandag gaat ze naar school; dinsdag, woensdag en vrijdag werkt ze bij het theehuis. Daar begeleidt ze 2 tot 4 cliënten per dag. ‘Op donderdag ben ik vrij’, zegt ze. ‘Dat wil zeggen: dan val ik – net als in de vakanties op de maandagen – in op woonlocatie Kanaalpark. Toen mijn moeder daar werkte, kwam ik daar ook wel eens. Ik vond het er leuk. Bovendien wil ik me wat breder oriënteren dan alleen in de dagbesteding. Het lijkt me wel wat om die twee onderdelen na mijn opleiding te combineren, juist omdat ze zo van elkaar verschillen. Tegen die tijd wil ik dan ook best 5 dagen in de week gaan werken. Een vrij weekend is voor mij genoeg.’

Wennen en leren

Leerlingen als Liliana draaien na een korte inwerkperiode al volwaardig mee een team. Voor de woonlocatie heeft ze daarom ook meteen een cursus gedaan om aan bewoners medicatie te mogen uitdelen. Ze is enthousiast over haar werk. ‘Het is veel leuker dan het voor buitenstaanders soms lijkt’, zegt ze. ‘Dat komt in de eerste plaats door de bijzondere en gevarieerde doelgroep. Sommige cliënten kunnen koppig zijn, anderen zijn vaak heel lief. Maar het geeft hoe dan ook veel voldoening. Al moeten ze in het begin natuurlijk wel aan je wennen. En dat is niet zo gek. Jij stapt tenslotte als nieuweling hún leven binnen. Je moet dan ook echt oppassen met wat je zegt en doet. Als je ze wilt helpen bij dingen die ze zelf kunnen, kunnen ze zomaar boos of beledigd zijn…’

Het meeste zegt Liliana te leren in de dagelijkse praktijk. ‘School is heel theoretisch’, zegt ze. ‘Ik vind het lastig om me in zo’n les te concentreren, ben meer een doener. Al heb ik wel gemerkt dat ik ook echt veel heb gehad aan de cursus Samen die De Haardstee voor haar medewerkers organiseert. Daar leer je zelf verantwoordelijkheid te pakken, keuzes te maken en initiatieven te nemen. Maar ook komt de kracht van samenwerking met zowel je team als met cliënten aan bod. Én je doet er allerlei oefeningen die je van je eigen handelen bewust maken. Zo heb ik dáár bijvoorbeeld geleerd om in mijn reacties wat minder direct te zijn...’

Later

De zorgsector bevalt haar prima. Maar of ze haar hele leven met cliënten als die van De Haardstee zou willen werken, zegt Liliana nog niet te weten. ‘Eerst maar eens de opleiding afmaken en een tijdje ervaring opdoen. Later wil ik misschien nog eens HBO doen. Maar ouderenzorg of werk met mensen die het syndroom van Down hebben, lijkt me ook heel leuk. We zullen het zien; ik ben tenslotte jong en kan nog alle kanten op…’