​Ik ben bezig mezelf te ontwikkelen

‘Ik was net ‘terug’ van een lastige periode’, vertelt Kiki. ‘Het werk was me even te veel geworden. Ik was een paar maanden ziek thuis geweest. Maar mede dankzij steun van De Haardstee was ik met succes aan het reïntegreren. Ik merkte hoeveel ik daarbij óók had aan de zorg voor en de liefde van mijn labrador Koos. Ik bedacht me dat ik van verschillende bewoners al eens gehoord had dat ze ook best graag een hond zouden willen hebben. Dat kán en mág alleen niet in onze woonlocaties. Maar mijn eigen ervaring liet me niet los. Om eens te kijken wat het met mijn cliënten zou doen, nam ik Koos een paar keer mee. Wat ik toen zag, raakte me. Voor een paar cliënten die moeilijk uit bed komen, bleek het een geweldige stimulans. En niet alleen om op te staan en aan de slag te gaan. Tijdens uitlaatwandelingen begonnen sommigen uit het niets te vertellen. Over zichzelf, over hun trauma’s, hun problemen…! Precies wat je zo graag wilt, maar wat je vaak zo moeilijk op gang krijgt. Echt heel mooi om te zien…’

Professioneel

Het waren die ervaringen die bij Kiki het idee voor een hondenuitlaatservice als dagbesteding deden onstaan. In haar videopresentatie gaf ze aan hoe ze het voor zich zag: ‘Beginnen bij locatie Willem Klooslaan, los van het steunpunt. Cliënten kunnen zich inschrijven. Bij genoeg belangstelling, gaan we groeien. Oók met cliënten van andere woonlocaties. In het begin doen we het alleen met Koos. Als er meer cliënten zijn, hebben we meer honden nodig. Eerst van collega’s; later ook van andere mensen. Onze dienstverlening wordt natuurlijk door de hondenbaasjes betaald. Dat zorgt voor opbrengsten. Daar staat tegenover dat je het bij groei wél professioneel moet aanpakken. In een grotere ruimte ook, waar we clienten een huiselijke sfeer kunnen bieden. Mét een flinke buitenruimte voor de honden. Én natuurlijk moet er een busje komen om met ze op pad te gaan…’

Van start

De jury van ‘Het beste idee…’ viel als een blok voor Kiki’s plan. Zíj wist wat dat betekende: die hondenuitlaatservice gaat er komen! Het beste idee zou immers zonder meer uitgevoerd worden, zo was beloofd. En inderdaad: het ging snel. Aan de Willem Klooslaan werd een bescheiden ruimte ingericht. Een cliënt, stratenmaker van beroep, betegelde de tuin. Kiki ging van start. Eénmaal per week was ze er in die begintijd een hele dag, samen met haar Koos natuurlijk. Cliënten kwamen soms spontaan binnenvallen om met hem te knuffelen. Dat kon én mocht. Kiki: ‘Ik was op dat moment nog alleen. De groep cliënten kon dus niet te groot zijn. Ook niet als we écht van start zouden gaan trouwens. Want je wilt iedereen natuurlijk wel voldoende aandacht kunnen geven. Maar ik zag hoe dan ook dat het goed was. Al was het maar vanwege de gezondheid. Veel cliënten zaten té vaak binnen. Door samen Koos uit te laten, gingen ze als vanzelf bewegen en lekker in de wind of in het zonnetje lopen…’

En toen?

Kiki: ‘Ik wilde voorzichtig beginnen en langzaam groeien. Maar dat gaat natuurlijk altijd minder snel dan je hoopt en wilt. In het begin moest er van alles geregeld worden. Vergunningen bijvoorbeeld. En de werving van een geschikte collega, want het streven was om op den duur met z’n tweeën zijn. Maar boven alles zochten we een geschikte locatie. Dat laatste was ingewikkeld. Want we hadden best wat eisen. Niet alleen voor de honden, maar ook voor de cliënten. Hen wilden we een huiselijke sfeer kunnen bieden, een plek waar ze – net als ik dat thuis doe – ook even lekker met een hond op de bank zouden kunnen zitten…’

Flinke stappen gezet

Met de vergunning en andere organisatorische zaken kwam het goed. Maar ook verder werden flinke stappen gezet. De Dogstee, zoals de uitlaatservice inmiddels heet, heeft inmiddels een mooie locatie en woont in bij een scoutingclub. Tijdelijk weliswaar, maar toch!
Een oude zeecontainer mét keuken, zitruimte en toilet biedt alles wat nodig is. Er omheen een enorme lap grond. Kiki: ‘Dat is fijn voor het voorjaar en de zomer. Dan kunnen we met de cliënten en honden lekker buiten zitten…’

‘We’…?

Kiki: ‘Ja…, inderdaad, ik zeg ‘we’. Want ook met die collega is het goed gekomen. Op donderdag beheert Anja namelijk de Dogstee. Op de dinsdag doe ik dat zelf met drie honden: mijn eigen Koos, Truus en Jutter. Drie gekke labradors bij elkaar die elke week weer voor een ‘feestje’ zorgen.’