‘Hier heb je pas echt veel voldoening van je werk’

‘Dit is één van mijn werkplekken’, zegt Linda terwijl ze ons het gezellig ingerichte gebouw aan het Leidse Pioenhof laat zien. ‘Van hieruit werken de ambulante medewerkers van de Haardstee. Zij bezoeken zelfstandig wonende cliënten én ondersteunen hen bij hulpvragen in het leven en zaken waar ze moeite mee hebben. Administratief werk doen ze vaak hier in één van de kantoren. De grote kantine wordt gebruikt voor vergaderingen en in pauzes. Maar hier komen sommige cliënten óók om een kopje koffie te drinken, te lunchen of – als er gekookt wordt – de avondmaaltijd te gebruiken. Én er zijn diverse andere ontmoetingsmomenten.’

Afwisselend werk

Linda speelt een niet-onbelangrijke rol voor Team Ambulant: ze regelt de bezetting bij afwezigheid van vaste ambulante medewerkers. Tijdens vakanties bijvoorbeeld, maar ook dagelijks bij verzuim wegens ziekte. Daarnaast doet ze facilitair werk voor de locatie. ‘Heel basic’, zegt ze, maar óók onmisbaar. Zoals het op voorraad houden van kantoorartikelen, koffie, thee, wc-papier. Óf: bij warm weer zorgen voor kannen lekker koud water met een vleugje limonade. Én natuurlijk regel ik onderhoud en reparatie van de dienstfietsen én doe ik het agendabeheer van de verschillende ruimten.’

Met dat alles is ze druk voor ongeveer de helft van haar werktijd en vooral in de ochtenduren. ‘Zo’n drie keer per week fiets ik dan tussen de middag naar het hoofdkantoor van de Haardstee’, vertelt ze. ‘Daar begon ik destijds als hulp van de roosteraar. Inmiddels werk ik er op de financiële administratie waar ik onder meer factuurverwerking en allerhande uitzoekwerk doe. Zo’n combinatie van werkzaamheden en werkplekken bevalt me echt heel goed. Lekker ook om zulk afwisselend werk te hebben.’

Herintreder

Zo’n 7 jaar geleden stapte Linda bij De Haardstee binnen. Als herintreder had ze daarvóór diverse uitzendbaantjes gehad. ‘Best leuk en ook handig om weer in het – inmiddels vergaand gedigitaliseerde – arbeidsproces te komen’, zegt ze terugblikkend. ‘Al was het ook wel vermoeiend om steeds van de ene naar de andere opdrachtgever te moeten hoppen. Bij de laatste baan was ik het ineens zat. Dat was in een callcenter bij een ziektekostenverzekeraar. Je werkte voor een minimum loontje, maar moest wél de meest ingewikkelde vragen van klanten beantwoorden. Heel oneerlijk vond ik dat. En het maakte me boos. Toen iemand me tipte dat er bij De Haardstee een leuke vacature was, heb ik meteen gesolliciteerd.’

En daar heeft ze tot op de dag van vandaag geen spijt van. ‘Zo’n fijne sfeer vind je niet overal’, zegt ze. ‘Er is geen voelbare hiërarchie, iedereen is vriendelijk, toegankelijk en hands-on. Je krijgt de kans om vanuit je kracht te werken en krijgt veel ruimte; initiatieven worden gewaardeerd en concreet gemaakt. Maar ik vind het ook vooral heel leuk om te kunnen bijdragen aan een sector die ‘wezenlijk’ is. Superbelangrijk dat mensen met een hulpvraag ondersteuning krijgen. In onze complexe maatschappij die alleen maar meer van iedereen wil, hebben zij dat echt nodig. Bij gewone alledaagse dingen, maar ook om uit hun isolement te komen…’

Vrije rol

Het werk bij De Haardstee heeft haar ogen geopend. Linda: ‘Ik wist wel dat deze wereld bestond, maar had er geen weet van wat het inhoudt. Ook al was ik me er al wel van bewust dat niet iedereen ‘maakbaar’ is, voor mij was het een behoorlijke eyeopener dat er meer mensen een hulpvraag zijn dan ik dacht. Ik ben blij dat ik als onderdeel van de administratie mijn collega’s kan ondersteunen in het werk dat zij voor cliënten verrichten.

Zou je dan niet liever zelf ook persoonlijk begeleider worden?

Nee, dat geloof ik niet. Iedereen doet hier waar hij of zij goed in is. Bovendien heb ik er niet de juiste papieren voor. Laat mij maar lekker in deze vrije en ondersteunende rol die me trouwens ook al best regelmatig met cliënten in contact brengt. Mijn ogen en oren houd ik altijd open. Heeft iemand ergens hulp bij nodig, loopt iets niet lekker of moet er wat meer aandacht zijn, dan geef ik dat door aan de collega’s. Ik heb ook wel baantjes gehad waarbij ik alleen maar dacht ‘Wiens zakken vul ik nu eigenlijk?’. Die gedachte komt hier echt niet in me op. Sterker: als er één plek is waar je voldoening van je werk hebt, dan is het hier wel…!’